Sağlık sigortası satın alırken çoğu kişi önce prime, sonra teminat limitlerine bakıyor. Oysa poliçenin günlük hayatta ne kadar kullanılabilir olduğunu belirleyen en önemli unsurlardan biri anlaşmalı sağlık kurumu ağıdır.
Çünkü sağlık sigortasında asıl soru yalnızca “Neler teminat altında?” değildir.
Asıl soru şudur:
“İhtiyacım olduğunda, istediğim sağlık hizmetine nerede ve hangi koşullarla ulaşabileceğim?”
İki poliçe kağıt üzerinde birbirine oldukça benzeyebilir. Ayakta tedavi, yatarak tedavi, görüntüleme, laboratuvar gibi teminatları olabilir. Fakat anlaşmalı hastane yapıları farklıysa, müşterinin yaşayacağı deneyim tamamen değişebilir.
Bir poliçede bir hastane grubunun adını görmek, o grubun bütün hastanelerinin, bütün şubelerinin ve bütün hizmetlerinin aynı koşullarda kullanılabileceği anlamına gelmeyebilir.
Aynı sağlık grubunun bazı lokasyonları poliçeye dahil olabilirken bazıları farklı network yapısında bulunabilir. Bazı ürünlerde belirli hastane grupları daha geniş kapsamda, bazılarında ise sınırlı olarak yer alabilir.
Bu nedenle yalnızca “Acıbadem var mı?”, “Memorial var mı?” veya “Medicana geçiyor mu?” diye sormak yeterli değildir.
Daha doğru soru şudur:
“Benim kullandığım şube, tercih ettiğim hizmet ve poliçemin kapsamı açısından gerçekten dahil mi?”
Bu küçük görünen fark, poliçe satın alındıktan sonra en fazla hayal kırıklığı yaratan konulardan biridir.
Sağlık sigortasında yaygın bir varsayım vardır:
Ağ ne kadar genişse poliçe o kadar iyidir.
Her zaman değil.
Daha geniş ve yüksek maliyetli hastane gruplarını kapsayan bir network, poliçenin primini önemli ölçüde artırabilir. Ancak sigortalı bu kurumları hiç kullanmıyorsa, aslında kullanmadığı bir erişim imkanının maliyetini ödüyor olabilir.
Örneğin İstanbul’da yaşayan bir aile düşünelim.
Ailenin yıllardır kullandığı hastaneler belirli iki özel sağlık grubundan oluşuyorsa, Türkiye’deki çok geniş bir premium hastane ağı için yüksek prim ödemek her zaman ekonomik olmayabilir.
Tam tersine, kişinin düzenli takip edildiği doktor veya hastane daha dar bir network’ün dışındaysa, sırf prim daha düşük diye bu ürünü seçmek de yanlış olabilir.
Dolayısıyla bizim açımızdan doğru soru:
“En geniş network hangisi?” değil, “Bu müşteri için gerekli network hangisi?”
olmalıdır.
Özel sağlık kurumlarının maliyetleri birbirinden ciddi biçimde farklılaşabilir.
Sigorta şirketleri de ürünlerini oluştururken anlaşmalı kurum ağlarını farklı seviyelerde yapılandırabilir. Bu nedenle aynı kişinin benzer teminatlarla aldığı iki sağlık sigortası teklifinin fiyatı arasında ciddi fark oluşması şaşırtıcı değildir.
Fiyat farkının bir kısmı aslında müşterinin satın aldığı sağlık kurumlarına erişim seviyesinden kaynaklanıyor olabilir.
Bu nedenle iki teklifi karşılaştırırken yalnızca:
“Biri 60 bin lira, diğeri 80 bin lira.”
demek yeterli değildir.
Şunu da sormak gerekir:
“Bu 20 bin liralık fark karşılığında hangi ilave sağlık kurumlarına veya hizmet seçeneklerine erişiyorum ve bunları gerçekten kullanacak mıyım?”
İşte danışmanlığın başladığı yer burasıdır.
Sağlık sigortası aile olarak satın alınıyorsa network analizi daha da önem kazanır.
Çocuğun düzenli gittiği çocuk doktoru başka bir hastanede, anne veya babanın takip edildiği uzman farklı bir sağlık grubunda olabilir.
Dolayısıyla aile poliçesinde:
birlikte düşünülmelidir.
Aksi halde aile için ekonomik görünen poliçe, kullanım başladığında beklenenden çok daha sınırlı hale gelebilir.
Hangi hastaneleri gerçekten kullanıyorum?
Hangi lokasyonları tercih ediyorum?
Belirli bir doktor veya sağlık grubuna bağlı mıyım?
Poliçeyi yalnızca yaşadığım şehirde mi kullanacağım?
Ailemde sağlık hizmetini daha yoğun kullanan biri var mı?
Daha geniş network için ödeyeceğim ilave prim bana gerçekten değer yaratıyor mu?
Bu sorular cevaplanmadan sadece fiyat karşılaştırmak, sağlık sigortası seçiminde eksik bir yöntemdir.
Biz sağlık sigortasında hastane ağını yalnızca bir “anlaşmalı kurum listesi” olarak görmüyoruz.
Müşterinin yaşam biçimi, kullandığı sağlık kurumları, ailesinin ihtiyaçları, bütçesi ve gelecekteki beklentileriyle birlikte değerlendiriyoruz.
Bazen daha geniş network doğru çözümdür.
Bazen daha kontrollü bir network aynı ihtiyacı çok daha sürdürülebilir bir maliyetle karşılayabilir.
Bu nedenle amacımız müşteriye en geniş veya en ucuz poliçeyi bulmak değil.
